Je ziet haar in een rokerig cafe, beeldschoon, er is maar eventjes oogcontact maar het is meteen met je gedaan. Zenuwachtig schrijft ze haar telefoonnummer op de achterkant van een bierviltje, die ze je verlegen glimlachend overhandigd. Met moeite wacht je één hele dag totdat je haar eindelijk opbelt met een kloppend hart, en haar mee vraagt naar de film.

Het lijkt wel een scene uit een film, en misschien is dit soort spanning en romantiek in tijden van pingen en whatsappen enkel nog weggelegd voor het witte doek. Maar het witte doek zelf is er niet minder populair opgeworden. In 2012 kregen de Nederlandse bioscopen maar liefst 30,6 miljoen bezoeken. Ondanks dat er een kleine daling is in het bezoek aan de Nederlandse films, hoeven we ons ook hierover niet al te druk te maken. In 2011 werden er ongeveer 700 verschillende Nederlandse films op meer dan 800 verschillende filmfestivals over de hele wereld vertoont, berichtte EYE filmmuseum.

Misschien zijn de regels van communicatie anno 2013 wat veranderd, en heeft  het bierviltje plaats gemaakt  voor een smartphone, maar de spanning  en romantiek van dicht naast elkaar in het donker een mooie film kijken is kennelijk nog lang niet uitgestorven.